Arytmia serca – co warto o niej wiedzieć?

Serce zdrowego człowieka podczas spoczynku uderza od 60 do 90 razy na minutę. Ilość uderzeń zwiększa się podczas wysiłku. Przy niewielkim może przyspieszyć do 100 razy na minutę, przy dużo większym wartość ta wzrasta do 130, a nawet i 180 uderzeń na minutę. Serce przyspiesza również pod wpływem emocji. Prawidłowo powinno bić miarowo i równo. Wszelkie zaburzenia rytmu niestety świadczą o nieprawidłowościach.

Czym jest niemiarowość serca?

Arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – tak nazywane jest zaburzenie rytmu serca. Oznacza to stan, w którymmięsień sercowy kurczy się nieregularnie przy podwyższonej częstotliwości skurczy. Czasami taki stan może być zagrożeniem dla życia. Chorzy, u których dochodzi do arytmii określają ten stan mianem kołatania serca – w tym czasie pracuje ono bardzo szybko. Niekiedy choremu może towarzyszyć uczucie kłucia, duszności czy osłabienia.

Tachykardia i bradykardia

Jeżeli serce pracuje zbyt szybko taki stan określany jest jako tachykardia. Jeśli serce pracuje za wolno mamy wtedy do czynienia zbradykardią. W tym stanie serce bije poniżej 50 razy na minutę. Jeżeli dodatkowo występują omdlenia i utrata przytomności, taki stan wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej. Mówimy wtedy obradykardii objawowej.

Tachygrafia nazywana częstoskurczem oznacza przyspieszenie akcji serca do wartości powyżej 100 uderzeń na minutę. Dzieje się tak najczęściej pod wpływem zdenerwowania lub wysiłku fizycznego. Tachygrafia może być: zatokowa oraz niefizjologiczna (częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz komorowy).

Przyczyny zaburzeń rytmu serca

Przyczyn arytmii serca jest kilka. Należą do nich między innymi:

  • zaburzenia hormonalne wywołane chorobami tarczycy
  • niektóre leki
  • wiek (im starsza osoba, tym serce może bić bardziej nierównomiernie)
  • choroba niedokrwienna serca
  • nadciśnienie
  • choroby zastawek

Arytmia serca może powodować zaburzenia poziomu elektrolitów we krwi: magnezu, potasu, sodu i wapnia.

Kiedy do lekarza?

Arytmia powinna być leczona. Na początku wskazana jest wizyta u internisty, który wykona badanie serca, zbada rytm, tętno, ciśnienie krwi, oraz zleci wykonanie podstawowych badań diagnostycznych serca, np. badanie EKG rejestrujące pracę serca. Następnie na podstawie badań chory otrzymuje skierowanie do kardiologa. Wizyta u specjalisty chorób układu krążenia rozpoczyna się od postawienia wstępnej diagnozy i zlecenia wykonania bardziej szczegółowych badań – wykonanie USG (echo serca) oraz badanie metodą Holtera. Przy badaniu Holterem praca serca jest monitorowana przez całą dobę. Echo serca jest badaniem, na podstawie którego lekarz będzie mógł ocenić pracę serca, jego stan, jak również zobaczy wielkość komór sercowych i sprawdzi rytm serca.

Arytmia serca – co warto o niej wiedzieć?
Oceń Artykuł

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here